zondag 29 maart 2026
Blij dat word ik van mijn hand. Dat de operatie zoals het er nu naar uitziet goed is gelukt. Kan tenminste weer normaal typen en dingen doen. Mijn hand is weer recht te krijgen. Is nog wel wat gevoelig maar ik mag niet klagen. Morgen gaan de hechtingen er uit en dan verder oefenen opdat alles weer soepel wordt.
Max hete hij genoemd naar de zelfde opa als mijn Max. Het was een stijlvol en waardig afscheid geheel zoals Max en zijn vrouw in de wereld stonden. Keurige spreekster die met wat humor het leven van Max verwoorde. Zo ben ik vervolgens met de buurman van de kerk aan de slag geweest om de klokken van de kerk weer bij de tijd te krijgen. Er zat een defect in de display en dat lag aan de batterijen die er in zitten. Die waren op. Op dit moment moet hij nog even weer ingesteld worden en dat moet hij het weer doen volgens ons.


Of zou het zo zijn dat je dat juist moet gaan doen om er weer aan te wennen. Soms denk ik wel eens wat ik vroeger allemaal deed en nu daar zit heel veel verschil in. De komende week wordt ook best wel druk.
Dinsdagochtend komt onze nieuwe topper en woensdag gaat het plein er uit bij ons huis.


De straat wordt open gebroken er komt een nieuwe leiding in voor het regenwaterafvoer. In de huidige tijd willen ze riool en regenwater scheiden en het regenwater zoveel mogelijk weer op het open water lozen. Bij ons op het plein moet veel gebeuren. Het gaat allemaal duren tot november. Maar als ik zie hoe snel alles gaat dan kon dat wel eens sneller gaan. Wij kunnen woensdag in ieder geval niet met de auto weg. Zoals het er nu uitziet is dat ook niet nodig en laten we de auto in de garage staan.
En dan is het Pasen.



